സർവകലാശാലകളും തൊഴിലുടമകളും ബിരുദധാരികളെ തൊഴിലിന് സജ്ജരാക്കുന്നതിൽ പങ്കാളിത്തം പുലർത്തണമെന്ന് ആവശ്യം

മാറുന്ന സാങ്കേതിക സാഹചര്യത്തിൽ വിദ്യാർഥികളെ തൊഴിലിലും സാമൂഹിക രംഗത്തും മികവ് പുലർത്താൻ സജ്ജരാക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് ലേഖനം പറയുന്നു. കൃത്രിമ ബുദ്ധി, ഓട്ടോമേഷൻ, ഡിജിറ്റലൈസേഷൻ എന്നിവ അറിവ് പ്രയോഗിക്കുന്ന രീതിയെയും ജോലിയുടെ സ്വഭാവത്തെയും മാറ്റുന്നതിനാൽ, ഒന്നാം സെമസ്റ്റർ മുതൽ വ്യവസായ അധിഷ്ഠിത പാഠ്യപദ്ധതി, പ്രായോഗിക പദ്ധതികൾ, മെന്ററിങ്, ഇന്റേൺഷിപ്പ് എന്നിവ നൽകണമെന്ന് നിർദേശിക്കുന്നു.

പഠന ലക്ഷ്യങ്ങൾ സർവകലാശാലകളും തൊഴിലുടമകളും ചേർന്ന് നിശ്ചയിച്ച് പുരോഗതി വിലയിരുത്തണമെന്നും, വിദ്യാർഥികൾ തങ്ങളുടെ സംഭാവനയും തീരുമാനങ്ങളുടെ കാരണങ്ങളും വിശദീകരിക്കണമെന്നും ലേഖനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും മൈക്രോ ക്രെഡൻഷ്യലുകളും അക്കാദമിക് പരിപാടികളുടെ ഭാഗമാകുമ്പോൾ ബിരുദത്തിന് പൂരകമാകുമെന്നും, അക്കാദമിക് ഉപദേശം, വിദ്യാർഥികളുടെ ക്ഷേമം, ആശയവിനിമയം, നേതൃഗുണം എന്നിവയും പ്രധാനമാണെന്നും പറയുന്നു.

വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും അളക്കാവുന്ന ഫലങ്ങളും പങ്കാളിത്തത്തിന് വേണമെന്ന് ലേഖനം നിർദേശിക്കുന്നു. പാഠ്യപദ്ധതി രൂപകൽപ്പനയിലും അധ്യാപനത്തിലും തൊഴിലുടമകൾ പങ്കാളികളാകണമെന്നും, തൊഴിലിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ആവശ്യമായ കഴിവുകളും ഘടനാപരമായ പരിശീലനത്തിലൂടെ നേടാവുന്ന കഴിവുകളും വേർതിരിക്കണമെന്നും പറയുന്നു.